คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ม.ง."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 772 รายการ

พยัญชนะตัวที่ ๓๓ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กม.

พยัญชนะตัวที่ ๗ นับเป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กง.

กระแซง

น. เชือกหรือลวดหนังตีเป็นเกลียวหุ้มผ้าแดง ปลายสายทั้ง ๒ ข้างผูกกับสายสำอางคร่อมอยู่ทางท้ายสันหลังช้าง สำหรับควาญช้างจับเมื่อเวลาคับขัน, กระแอก หรือ ประแอก ก็เรียก.

จะแคง

(ถิ่น) ว. ตะแคง. (ดู จระแคง).

พรรคานต์

[พักคาน] น. ตัวอักษรที่สุดวรรค คือ ง ญ ณ น ม.

นั่นซี,นั่นนะซี

คำแสดงการเห็นพ้องด้วย.

ตระหง่อง,ตระหน่อง

[ตฺระ-] (โบ; กลอน) ก. จ้อง, คอยดู, เช่น ตาเรียมตระหง่องตั้ง ตาเรือ แม่ฮา. (ทวาทศมาส), เขียนเป็น ตรง่อง ก็มี เช่น อันว่าพระมหาสัตวก็ต้งงตาแลตรง่อง ซึ่งช้นนช่องมรรคา ที่มีผู้จะมาน้นน โสดแล. (ม. คำหลวง กุมาร), กระหง่อง หรือ กระหน่อง ก็ใช้.

กระเฉง,-กระเฉง

ใช้เข้าคู่กับคำ กระฉับ เป็น กระฉับกระเฉง.

โตง ๆ เตง ๆ

ว. กะโตงกะเตง.

กุดา

(แบบ) ใช้เป็นสร้อยคำของ กุฎี เช่น สู่กุฎีกุดาสวรรค์. (ม. คำหลวง มัทรี).

กะเตง

ก. พาหรือเอาไปด้วย เช่น จะกะเตงกระเป๋าไปให้เกะกะทำไม กะเตงลูกไปตามหาพ่อ.

แคลงคลาง

[แคฺลงคฺลาง] ก. แคลงใจ, ไม่แน่ใจหรือวางใจลงไปได้เพราะออกจะสงสัย, คลางแคลง ก็ว่า, บางทีก็พูดสั้น ๆ ว่า แคลง.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ