คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "มิ.ย."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 170 รายการ

พยัญชนะตัวที่ ๓๔ เป็นพวกอักษรตํ่า เป็นได้ทั้งตัวต้นและตัวสะกดในแม่เกย.

มิ

ว. ไม่ เช่น มิทราบ มิควร มิบังอาจ.

มิ

ก. เฉย, ไม่ค่อยพูดจา, เช่น รามสูรได้ยินสิ้นสติลงนั่งมิจะทำกระไรได้. (บทระบำตลก พระราชนิพนธ์ ร.๕).

มิต,มิต-

[-ตะ-] ว. พอประมาณ, น้อย. (ป.).

มิศร,มิศร-,มิศรก,มิศรก-

[มิดสะระ-, มิดสะระกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ; ประสมขึ้น. (ส.; ป. มิสฺส, มิสฺสก).

มิส,มิส-,มิสก,มิสก-

[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).

บเอ

(โบ) ว. มิใช่เอก, มิใช่หนึ่ง, มาก.

มิญช,มิญช-

[มินชะ-] น. เยื่อ, แก่นหรือเมล็ด. (ป.).

ฤๅเยา

ว. มิใช่เยา, มิใช่น้อย, ไม่เยา.

มิหนำซ้ำ

ว. เท่านี้ยังไม่เพียงพอ, หนักยิ่งไปกว่านั้นอีก, เช่น ตัดเท้าตัดกรแล้วมิหนำ ซ้ำฆ่าสุริย์วงศ์ยักษี. (รามเกียรติ์).

สามิกะ

น. เจ้าของ; ผัว. (ป.).

มิค,มิค-,มิคะ

[มิคะ, มิกคะ-] น. สัตว์ป่ามีกวางอีเก้งเป็นต้น. (ป.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ