ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา มาสก
[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).
[มิดสะระ-, มิดสะระกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ; ประสมขึ้น. (ส.; ป. มิสฺส, มิสฺสก).
ก. เฉย, ไม่ค่อยพูดจา, เช่น รามสูรได้ยินสิ้นสติลงนั่งมิจะทำกระไรได้. (บทระบำตลก พระราชนิพนธ์ ร.๕).
ว. ไม่ เช่น มิทราบ มิควร มิบังอาจ.
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
น. ผม. (ข. สก่).
(โบ) ก. สะเด็ดนํ้า เช่น เอาข้าวที่ซาวนํ้าแล้วใส่ในตะแกรงเพื่อให้นํ้าแห้ง เรียกว่า สก.
[-ตะ-] ว. พอประมาณ, น้อย. (ป.).
[พูมิ-] น. มาตราเนื้อที่. (ส.).
[พูมิ-] น. พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).
ก. สงบ. (ส.).
ก. หวั่นไหว. (ส.).