คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "มิส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 5,516 รายการ

มิส,มิส-,มิสก,มิสก-

[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).

มิ

ว. ไม่ เช่น มิทราบ มิควร มิบังอาจ.

มิ

ก. เฉย, ไม่ค่อยพูดจา, เช่น รามสูรได้ยินสิ้นสติลงนั่งมิจะทำกระไรได้. (บทระบำตลก พระราชนิพนธ์ ร.๕).

มิศร,มิศร-,มิศรก,มิศรก-

[มิดสะระ-, มิดสะระกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ; ประสมขึ้น. (ส.; ป. มิสฺส, มิสฺสก).

มิต,มิต-

[-ตะ-] ว. พอประมาณ, น้อย. (ป.).

ภูมิบริมาณ

[พูมิ-] น. มาตราเนื้อที่. (ส.).

ภูมิบาล,ภูมิภุช

[พูมิ-] น. พระเจ้าแผ่นดิน. (ส.).

บเอ

(โบ) ว. มิใช่เอก, มิใช่หนึ่ง, มาก.

พรหมินทร์

[พฺรมมิน] น. พรหมผู้เป็นใหญ่. (ส.).

มิญช,มิญช-

[มินชะ-] น. เยื่อ, แก่นหรือเมล็ด. (ป.).

ฤๅเยา

ว. มิใช่เยา, มิใช่น้อย, ไม่เยา.

มิหนำซ้ำ

ว. เท่านี้ยังไม่เพียงพอ, หนักยิ่งไปกว่านั้นอีก, เช่น ตัดเท้าตัดกรแล้วมิหนำ ซ้ำฆ่าสุริย์วงศ์ยักษี. (รามเกียรติ์).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ