คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "มิก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 9,686 รายการ

มิ

ก. เฉย, ไม่ค่อยพูดจา, เช่น รามสูรได้ยินสิ้นสติลงนั่งมิจะทำกระไรได้. (บทระบำตลก พระราชนิพนธ์ ร.๕).

มิศร,มิศร-,มิศรก,มิศรก-

[มิดสะระ-, มิดสะระกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ; ประสมขึ้น. (ส.; ป. มิสฺส, มิสฺสก).

มิส,มิส-,มิสก,มิสก-

[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).

มิ

ว. ไม่ เช่น มิทราบ มิควร มิบังอาจ.

มิต,มิต-

[-ตะ-] ว. พอประมาณ, น้อย. (ป.).

มิค,มิค-,มิคะ

[มิคะ, มิกคะ-] น. สัตว์ป่ามีกวางอีเก้งเป็นต้น. (ป.).

บเอ

(โบ) ว. มิใช่เอก, มิใช่หนึ่ง, มาก.

มิญช,มิญช-

[มินชะ-] น. เยื่อ, แก่นหรือเมล็ด. (ป.).

มีชู้

ก. ล่วงประเวณีกับชายอื่นที่มิใช่สามีของตน.

เลี้ยงช้างกินขี้ช้าง

(สำ) ก. หาผลประโยชน์โดยมิชอบจากงานที่ทำ.

เลี้ยงไฟ

ก. อาการที่คอยเติมเชื้อไฟไว้มิให้ไฟดับ.

สะกดอกสะกดใจ,สะกดอารมณ์

ก. ข่มอารมณ์มิให้หวั่นไหวต่อเหตุการณ์ที่ผ่านไปแล้วหรือที่กำลังประสบ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ