ผลการค้นหา

ภูมิ-* *ภูมิ- *ภูมิ-*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ภูมิ-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 48 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ภูติ,ภูตี, ภูมี, ภูริ, ภูริ,ภูริ,ภูรี, ภูม

ภูมิ,ภูมิ,ภูมิ-

[พูม, พูมิ-, พูมมิ-] น. แผ่นดิน, ที่ดิน.

ภูมิ

[พูม] น. พื้น, ชั้น, พื้นเพ; ความรู้ เช่น อวดภูมิ อมภูมิ.

ภูมิ

[พูม] ว. สง่า, โอ่โถง, องอาจ, ผึ่งผาย, เช่น วางภูมิ.

ไว้ภูมิ

ก. ทำท่าเสมือนว่าเป็นผู้มีความรู้สูง.

ภูมิอากาศ

น. อากาศประจำถิ่น, ลักษณะอากาศเฉลี่ยของภูมิภาคแห่งใดแห่งหนึ่งในช่วงระยะเวลาหนึ่งซึ่งอาจเป็นเดือน เป็นปีหรือเป็นศตวรรษก็ได้.

ไล่ภูมิ

ก. ซักถามเพื่อสอบพื้นความรู้.

อรูปภูมิ

[อะรูบปะพูม] น. อรูปภพ.

จตุรภูมิ

[-พูม] น. ภูมิ ๔ คือ ๑. กามาวจรภูมิ ภูมิของผู้ท่องเที่ยวในกามภพ ๒. รูปาวจรภูมิ ภูมิของผู้ท่องเที่ยวในรูปภพ ๓. อรูปาวจรภูมิ ภูมิของผู้ท่องเที่ยวในอรูปภพ ๔. โลกุตรภูมิ ภูมิอันพ้นจากโลก.

เทวโลก

น. ภูมิเป็นที่สถิตของเทวดา.

ชายทะเล

(ภูมิ) น. เขตระหว่างแนวนํ้าทะเลลงตํ่าสุดกับแนวน้ำทะเลขึ้นสูงสุด.

ตรีภูมิ,ไตรภูมิ

น. ตรีภพ. (ส. ตฺริภูมิ).

อบายภูมิ

[อะบายยะพูม] น. ภูมิที่เกิดอันปราศจากความเจริญ มี ๔ คือ นรก เปรตวิสัย อสุรกายภูมิ และกำเนิดดิรัจฉาน. (ป., ส. อปาย).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด