ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ภิน,ภิน-
[พินนะ-] ว. แตกแล้ว, ทำลายแล้ว. (ป., ส. ภินฺน).
ว. ต่างชาติ, ต่างชาติชั้น. (ป., ส. ภินฺนชาติ).
[พินทะนะ-] น. การแตก, การทำลาย. (ป.).
น. อาการแตก. (ป.).
ว. เปลี่ยนสี, จาง, ตก, ซีด, (ใช้แก่สี); ต่างพวก, ต่างวรรณะ. (ส. ภินฺนวรฺณ).
[พินทะ-] ก. แตก, ทำลาย. (ป., ส.).