ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ภาณ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 6 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ภาณี, ภาณุ, ภาณ,ภาณ-

ภาณ,ภาณ-

[พาน, พานะ-] (แบบ) น. การบอก, การกล่าว, การสวด. (ป.).

ภาณกะ

[พานะกะ] (แบบ) น. ผู้สวด, ผู้กล่าว, ผู้บอก. (ป.).

ภาณวาร

[พานะวาน] น. ธรรมที่จัดไว้เป็นหมวด, หมวดหนึ่ง ๆ; ข้อธรรมที่จัดไว้เป็นหมวด, ข้อธรรมหมวดหนึ่ง ๆ สำหรับสาธยาย. (ป.).

ภาณี

น. ผู้สวด, ผู้กล่าว, ผู้บอก, คนช่างพูด, เพศหญิง ใช้ว่า ภาณินี.

ภาณุ

น. แสงสว่าง; พระอาทิตย์. (ป.; ส. ภานุ).

ภาณุมาศ

น. พระอาทิตย์. (ป. ภาณุมา; ส. ภานุมนฺตฺ).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด