คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ภวะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 255 รายการ

ภว,ภว-,ภวะ

[พะวะ-] น. ความเกิด, ความมี, ความเป็น; ภพ. (ป., ส.).

พยัญชนะตัวที่ ๓๒ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น ปรารภ ลาภ.

วะ

ว. บ๊ะ, คำที่เปล่งออกมาแสดงอารมณ์ผิดคาดหรือผิดหวังเป็นต้น, อุวะ หรือ ว้า ก็ว่า; คำบอกเสียงต่อท้ายประโยคแสดงความคุ้นเคยเป็นกันเองหรือแสดงความไม่สุภาพ เช่น ไปไหนวะ.

วะ

คำกร่อนของคำหน้าซึ่งซ้ำกับคำหลังในคำที่มี ว เป็นพยัญชนะต้นในบทกลอน เช่น ว่อนว่อน กร่อนเป็น วะว่อน วาบวาบ กร่อนเป็น วะวาบ มีคำแปลอย่างเดียวกับคำเดิมนั้น และมีความหมายในทางย้ำหรือเน้นคำ.

นภ,นภ-

[นะพะ-, นบพะ-] น. ฟ้า, หาว, อากาศ. (ป., ส. นภ, นภสฺ).

สุภ,สุภ-

[สุบพะ-] น. ความงาม, ความดีงาม, ความเจริญ. (ป.; ส. ศุภ).

ภคะ

(แบบ) น. โชคดี, ความเจริญ, เกียรติ. (ป., ส.).

ภระ

ก. เลี้ยงดู, คํ้าจุน. (ป.).

กุมภ,กุมภ-,กุมภ์

[กุมพะ-] น. หม้อ; ชื่อกลุ่มดาวรูปหม้อ เรียกว่า ราศีกุมภ์ เป็นราศีที่ ๑๐ ในจักรราศี. (ป.).

นิสภ,นิสภ-

[-สะพะ-] (แบบ) ว. ผู้ประเสริฐ เช่น นิสภขัตติยวราเรืองพระยศ. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป.).

แม้วะ

สัน. แม้ว่า.

ศวะ

น. ศพ. (ส.; ป. ฉว).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ