ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พาล*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 7 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา พาล,พาล,พาลา, พาลี, พาล

พาล

น. ขน. (ป., ส.).

พาล,พาล,พาลา

(กลอน) ว. อ่อน, เด็ก, รุ่น. (ส., ป.); ชั่วร้าย, เกเร, เกะกะ, เช่น คนพาล. ก. หาเรื่องทำให้วุ่นวาย, หาเรื่องทำให้เดือดร้อน, เช่น พาลหาเรื่อง พาลหาเหตุ. น. คนชั่วร้าย, คนเกเร, เช่น คบคนพาลพาลพาไปหาผิด. (ป.).

พาลกระแชง

(ปาก) ก. พาลหาเรื่องทำให้วุ่นวาย.

พาลรีพาลขวาง

(สำ) ว. ชอบหาเรื่องทะเลาะวิวาท.

พาลี

น. เรียกรอยเป็นชั้น ๆ ที่โคนเขาวัวและควาย.

พาลีหลายหน้า

(สำ) ว. กลับกลอก, ไม่ซื่อสัตย์.

พาลุก

น. ทราย. (ป., ส. วาลุก).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด