ผลการค้นหา

พราก* *พราก *พราก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พราก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 18 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา พราย, กราก, คราก, จราก, เถือก, พรอก, พร้อย, พราง, พราด,พราด ๆ, พราน

พราก,พราก,พราก ๆ

[พฺราก] ว. อาการที่น้ำตาไหลออกมาก ๆ ในคำว่า น้ำตาไหลพราก.

พราก

[พฺราก] ก. จากไป, พาเอาไปเสียจาก, แยกออกจากกัน, เอาออกจากกัน, (ใช้เฉพาะสิ่งที่พัวพันกันอยู่อย่างใกล้ชิด) เช่น พรากลูกพรากเมียเขา พรากลูกจากอกแม่.

ประจาก

ก. พรากไป, จากไป.

พรัด

[พฺรัด] ก. พรากออกจากกัน.

ทิ้งขว้าง

ก. ไม่เอาใจใส่ดูแล, พรากหนีไป.

บำราศ

[บำราด] ก. หายไป, จากไป, พรากไป, ปราศจาก.

พรากลูกนกลูกกา,พรากลูกนกฉกลูกกา

(สำ) ก. ทำให้ลูกพลัดพรากจากพ่อแม่.

พิธุร

[-ทุน] ว. ลำบาก, พรากกัน. (ป., ส. วิธุร).

จักรพาก,จักรวาก

[จักกฺระ-] น. นกจากพราก. (ดู จากพราก, จากพาก). (ส. จกฺรวาก).

ห่างเห

(กลอน) ว. จากไป, พรากไป, เช่น นิราศร้างห่างเหเสนหา ปางอิเหนาเศร้าสุดถึงบุษบา. (นิ. อิเหนา).

พลัด

[พฺลัด] ก. พลาด หลุด หรือตกจากที่ใดที่หนึ่ง เช่น ของพลัดจากมือ เด็กพลัดจากต้นไม้, พรากจากกันโดยไม่รู้ว่าหลงไปอยู่ที่ใด เช่น พลัดพ่อ พลัดแม่, พรากจากถิ่นฐานหรือบ้านเกิดเมืองนอนเดิม เช่น พลัดถิ่นฐานบ้านเมือง พลัดบ้าน พลัดเมือง.

จาป

[จาบ] (แบบ) น. ลูกสัตว์ เช่น แม่นกจากพรากพราก แลนา จากจาปน้อยแนบอก แลนา. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ป. จาป; ส. ศาว).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด