ผลการค้นหา

ค้นเจอ 545 รายการ

เทพย,เทพย-

หมายถึง[เทบพะยะ-] (โบ) น. เทวดา.

ค้นหาในบทความ

พยชะ

หมายถึง[พะยดชะ] ก. ขับ, ขี่; พัด. (ส. วฺยช).

ม

หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๓๓ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กม.

จริก

หมายถึง[จะหฺริก] (กลอน) น. ต้นจิก เช่น จริกโจรตพยงผกากรรณก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

โกณก,โกณะ

หมายถึง[-นก] (แบบ) น. มุม, เหลี่ยม, เช่น เปนจดูรโกณก ครรโภทกเพ็ญพยง. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป.).

ตระอาล

หมายถึง[ตฺระอาน] (กลอน) ว. หวั่นไหว เช่น พยงแผ่นดินบตระอาล. (ม. คำหลวง กุมาร). (ข. ตรฺอาล ว่า ยินดี, สบายใจ).

ราชะ

หมายถึงน. ยันต์ เช่น ฉลองพระองค์ลงราชะ. (ม.).

ระกำ

หมายถึงก. ปักเป็นดอกควบด้วยไหม. (ม.).

วิลันดา

หมายถึงน. ชาวดัตช์, ชาวฮอลันดา. (ม.).

กณิการ์

หมายถึงน. ไม้กรรณิการ์. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).

เลียง

หมายถึงว. เย็น เช่น นํ้าล้นเลียงเอมโอช. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).

กระเทียมหอม

หมายถึงน. ต้นหอม เช่น กระเทียมหอมรำแย้ ก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ