คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 51 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา พยศ, พยุ, พิษสง

พยชน์

[พะยด] น. พัด. (ส. วฺยชน).

พยชะ

[พะยดชะ] ก. ขับ, ขี่; พัด. (ส. วฺยช).

พยติเรก

[พะยะติเหฺรก] ว. แปลกออกไป; ในไวยากรณ์ใช้เป็นชื่อประโยคใหญ่ที่แสดงเนื้อความแย้งกัน; ชื่อนิบาตในภาษาบาลีพวกหนึ่ง. (ป., ส. วฺยติเรก).

พยนต์

[พะยน] น. สิ่งที่ผู้ทรงวิทยาคมปลุกเสกให้มีชีวิตขึ้น เช่น หุ่นพยนต์. (ป. วยนฺต; ส. วฺยนฺต).

พยศ

[พะยด] ก. แสดงอาการดื้อหรือถือตัวไม่ยอมทำตาม.

พยัก

[พะยัก] ก. อาการที่ก้มหน้าลงเล็กน้อยแล้วเงยหน้าขึ้นโดยเร็วเป็นการแสดงความรับรู้ เรียกว่า พยักหน้า.

พยักพเยิด

[-พะเยิด] ก. แสดงกิริยาหน้าตาพลอยรับรู้เห็นกับเขาด้วย, ไม่แสดงอาการให้ชัดเจนเป็นแต่พยักหน้า หรือทำบุ้ยใบ้ไม้มือเพื่อให้รู้.

พยักยิ้ม

ก. แสดงกิริยาพยักพเยิดพร้อมทั้งยิ้มอยู่ในหน้าเป็นเชิงเย้ยหยัน.

พยัคฆ,พยัคฆ-,พยัคฆ์

[พะยักคะ-] น. เสือโคร่ง. (ป. พฺยคฺฆ, วฺยคฺฆ; ส. วฺยาฆฺร).

พยัคฆา,พยัคฆิน,พยัคฆี

(กลอน) น. เสือโคร่ง.

พยัคฆินทร์,พยัคเฆนทร์

น. พญาเสือโคร่ง.

พยัชน์

[พะยัด] น. พัด. (ส. วฺยชน).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ