คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 32 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา พล,พล-

พน,พน-

[พน, พะนะ-] น. ป่า, พง, ดง. (ป., ส. วน).

พล,พล-

[พน, พนละ-, พะละ-] น. กำลัง, มักใช้ประกอบคำอื่น เช่น พระทศพล อันเป็นพระนามพระพุทธเจ้า หมายความว่า ทรงมีพระญาณอันเป็นกำลัง ๑๐ ประการ มี ฐานาฐานญาณ คือ ปรีชาหยั่งรู้ฐานะและสิ่งที่มิใช่ฐานะเป็นต้น; ทหาร เช่น กองพล ตรวจพล ยกพลขึ้นบก; สามัญ, ธรรมดา ๆ, พื้น ๆ, เช่น ของพล ๆ; ยศทหารและตำรวจสัญญาบัตร รองจากจอมพล (เดิมใช้ว่า นายพล). (ป., ส.).

พลขันธ์

[พนละ-] น. กองทัพ.

สัมพล,สมพล

[สำพน, สมพน] น. อาหาร, เสบียง. (ป.; ส. ศมฺพล).

พลสิงห์

[พนละ-] น. พนักบันไดอิฐ.

พลกาย

[พนละ-] (กลอน) น. กองทัพ. (ป., ส.).

พลเมือง

[พนละ-] น. ประชาชน, ราษฎร, ชาวประเทศ.

พลโลก

[พนละ-] น. ชาวโลก, พลเมืองของโลก.

พลรบ

[พนละ-] น. ทหารที่ทำหน้าที่ฝ่ายรบ.

พลขับ

[พนละ-] น. ทหารที่ทำหน้าที่ขับยานพาหนะ.

จลนพลศาสตร์

[จะละนะพนละ-, จนละนะพนละ-] น. สาขาหนึ่งของพลศาสตร์ ว่าด้วยการเคลื่อนที่ของเทหวัตถุที่เป็นของแข็ง และแรงที่ก่อให้เกิดการเคลื่อนที่นั้นด้วย. (อ. kinetics).

ชมไช

(กลอน) ก. ชื่นชมยินดี, รื่นเริง, เช่น พนคณนกหคชมไช. (ม. คำหลวง มหาพน).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ