คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผช.วก."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 21 รายการ

วก

ก. หักเลี้ยวกลับ เช่น รถเลยที่หมายแล้ววกกลับ, ในบทกลอนใช้แผลงเป็น พก ก็มี.

วกวน

ก. ลดเลี้ยวไปมา, คดไปคดมา, เช่น ทางเข้าออกวกวน, อ้อมไปอ้อมมา, ย้อนไปย้อนมา, เช่น ให้การวกวน เขียนหนังสือวกวนอ่านไม่เข้าใจ.

คดเคี้ยว

ว. คดไปคดมา, ลดเลี้ยว, วกไปวกมา.

พับผ้า

น. เรียกทางหลวงที่วกไปวกมาว่า ทางพับผ้า.

ไม้หกเหียน

น. ไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีหุ่นหักลงดิน แล้ววกกลับขึ้นมา.

วฤก

[วฺรึก] (แบบ) น. หมาป่า. (ส. วฺฤก; ป. วก).

พายเรือในหนอง

(สำ) ก. คิด ทำ หรือพูดวกวนกลับไปกลับมา.

พายเรือในอ่าง

(สำ) ก. คิด ทำ หรือพูดวกวนกลับไปกลับมา.

เสวก

[-วก] น. ข้าราชการในราชสำนัก. (ป.; ส. เสวก = คนใช้).

อ้อมค้อม

ว. วกวน, ลดเลี้ยว, ไม่ตรงไปตรงมา, (ใช้แก่กริยาพูด).

หกเหียน

น. เรียกไม้ดัดแบบหนึ่งที่มีหุ่นหักลงดิน แล้ววกกลับขึ้นมา ว่า ไม้หกเหียน.

อาชีวก

[-วก] น. นักบวชนิกายหนึ่งนอกพระพุทธศาสนาในครั้งพุทธกาล. (ป., ส.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ