ผลการค้นหา

ผง* *ผง *ผง*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 92 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา จุรณ,จูรณ, รัช

จุรณ,จูรณ

[จุน, จูน] น. ของที่ป่น, ของที่ละเอียด, ผง, เช่น แหลกเป็นจุรณ, โบราณเขียนเป็น จุณ ก็มี. (ส. จูรฺณ; ป. จุณฺณ).

ผง

น. สิ่งละเอียด เช่น ตำแป้งจนเป็นผง; เศษหยากเยื่อ มักเรียกว่า ขี้ผง หรือ เศษผง. ว. ที่ละเอียด เช่น นมผง แป้งผง.

รัช

น. ธุลี, ฝุ่น, ผง, ละออง. (ป. รช).

เผ้าผง

น. ผง.

ผุยผง

น. ละอองละเอียด, ผงละเอียด.

รำ

น. ผงเยื่อหรือละอองเมล็ดข้าวสาร.

ข้าวตู

น. ข้าวตากคั่วแล้วตำเป็นผงเคล้ากับนํ้าตาลและมะพร้าว.

อรช,อรช-

[อะระชะ-] ว. ปราศจากผงหรือมลทิน. (ป., ส.).

คราม

[คฺราม] น. ผงสีนํ้าเงินที่ได้จากต้นคราม. ว. สีนํ้าเงิน.

กากรุน,กากกะรุน

น. ผงของกะรุนที่เอามาผสมครั่งขัดของแข็งเช่นป้าน.

นัด

ก. เป่าหรือสูดให้วัตถุที่เป็นผงอย่างยานัตถุ์เข้าในจมูก เช่น นัดยานัตถุ์.

ปถมัง

[ปะถะหฺมัง] น. วิธีทำผงด้วยเวทมนตร์คาถาเพื่อความศักดิ์สิทธิ์.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด