ผลการค้นหา

ป่อง* *ป่อง *ป่อง*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ป่อง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 32 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ก่อง, ง่อง, ฉ่อง, ช่อง, ซ่อง

ป่อง,ป่อง,ป่อง ๆ

ว. อาการของคนโกรธแกมงอน ในคำว่า โกรธป่อง ๆ.

ป่อง

น. ชื่อแมงหลายชนิดและหลายวงศ์ในอันดับ Scorpionida หัวติดกับอกเป็นส่วนเดียวกัน รูปร่างค่อนไปทางสี่เหลี่ยมยาว ส่วนท้องเป็นปล้อง ๆ ขนาดไล่เลี่ยกับอก ๗-๘ ปล้อง ส่วนที่เหลือเล็กลงต่อกันยาวคล้ายหาง ที่ปลายมีเหล็กในสามารถต่อยให้เจ็บปวดได้ มีขา ๔ คู่ ด้านหน้ามีส่วนของปากขยายใหญ่โตกว่าขา ลักษณะเหมือนก้ามปูใช้สำหรับจับเหยื่อ.

ป่อง

ว. ตุงเป็นกระพุ้งออกมา เช่น พุงป่อง.

ป่อง

(ถิ่น-อีสาน) น. ปล่อง, ช่อง, ล่อง.

กระพุ้ง

น. ส่วนที่ป่องออก เช่น กระพุ้งแก้ม กระพุ้งก้น.

ขตอย

[ขะ-] น. แมงป่อง. (ข. ขฺทวย).

กระป่อง

(กลอน) ว. ป่อง เช่น สักหน่อยหนึ่งมึงจะท้องกระป่องเหยาะ. (อภัย).

วิจฉิกะ

[วิด-] น. แมงป่อง, มักใช้ว่า พฤศจิก. (ป.; ส. วฺฤศฺจิก).

พฤศจิก

[พฺรึดสะจิก] น. แมงป่อง; ชื่อกลุ่มดาวรูปแมงป่อง เรียกว่า ราศีพฤศจิก เป็นราศีที่ ๗ ในจักรราศี, ราศีพิจิก ก็ว่า. (ส. วฺฤศฺจิก; ป. วิจฺฉิก).

ตระเบ็ง

[ตฺระ-] (กลอน) ก. กลั้นใจดันเบ่งเสียงออกให้ดัง, อัดใจให้ท้องป่องขึ้น, กระเบง.

เหล็กใน

น. เดือยแหลมที่มีในก้นหรือปลายหางสัตว์บางชนิด มีผึ้ง แมงป่อง เป็นต้น.

เต้าแคน

น. ไม้มีลักษณะกลมป่องตรงกลาง สำหรับเสียบลูกแคน มีรูสำหรับเป่า.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด