ผลการค้นหา

ปุญ* *ปุญ *ปุญ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปุญ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 79 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา บุญ,บุญ-, ปุ๊, ปุก, ปุด, ปุบ, ปุม,ปุม-,ปุมา, ปุย, ปุ

ปุ

ว. เสียงดังเช่นนั้น.

ปุ

ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.

ญ

พยัญชนะตัวที่ ๑๓ นับเป็นพวกอักษรตํ่า และเป็นตัวที่สุดของวรรคที่ ๒ ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กนในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ปัญญา สัญชาติ ผจญ โคโลญ.

ปุระ

น. บุระ. (ป.).

กรรปุระ

[กัน-] (กลอน) น. ศอก. (ดู [[กโบร]]).

ปุริมพรรษา

ดู [[บุริมพรรษา]]

มิญช,มิญช-

[มินชะ-] น. เยื่อ, แก่นหรือเมล็ด. (ป.).

สุญ,สุญ-,สุญญ,สุญญ-

[สุน, สุนยะ-] ว. ว่างเปล่า. (ป. สุญฺ; ส. ศูนฺย).

ปุพพ,ปุพพ-,ปุพพะ

[ปุบพะ] ว. บุพ, บุพพะ. (ป.).

ถัณฑิล,ถัณฑิลญ

[ถันทิน, ถันทินละ-] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป.).

มุญชะ

[มุนชะ] น. พืชจำพวกหญ้าปล้อง; ปลาค้าว. (ป., ส.).

กาญจน,กาญจน-,กาญจนา

[กานจะนะ-] (แบบ) น. ทอง. (ส.; ป. กญฺจน).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด