คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปุ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 69 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ปุ๊, ปุก, ปุด, ปุบ, ปุม,ปุม-,ปุมา, ปุย, ปุ

ปุ

ว. เสียงดังเช่นนั้น.

ปุ

ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.

ปุ๊

ว. เสียงดังเช่นนั้น.

ปุก

ว. เรียกเท้าที่พิการมีรูปดังกำปั้นว่า เท้าปุก.

ปุก

ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงตำข้าว.

ปุกปุย

ว. มีขนหรือใยฟูรุงรัง.

ปุคละ

[ปุกคะ-] (แบบ) น. บุคคล. (ป. ปุคฺคล).

ปุ้งกี๋

น. เครื่องสานรูปคล้ายเปลือกหอยแครง สำหรับใช้โกยดินเป็นต้น, บุ้งกี๋ ก็ว่า. (จ.).

ปุงคพ,ปุงควะ

[ปุงคบ, ปุงคะ-] น. โคผู้, หมายความว่า ผู้เลิศ, ผู้ประเสริฐ, หัวหน้า, เช่น ศากยปุงควะ ว่า ผู้ประเสริฐในศากยตระกูล. (ป. ปุงฺคว).

ปุงลิงค์,ปุงลึงค์

(ไว) น. เพศของคำที่เป็นเพศชาย เช่น ปู่ ตา พ่อ ภิกษุ, ปุลลิงค์ หรือ ปุลลึงค์ ก็ว่า.

ปุจฉา

[ปุดฉา] ก. ถาม เช่น ขอปุจฉาพระคุณเจ้า. (ป.).

ปุฏะ

(แบบ) น. ห่อ; หม้อ, ขวด, โอ่ง, ไห; กระจาด. (ป.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ