ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ปุ๊, ปุก, ปุด, ปุบ, ปุม,ปุม-,ปุมา, ปุย, ปุ
ว. เสียงดังเช่นนั้น.
ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.
ว. เรียกเท้าที่พิการมีรูปดังกำปั้นว่า เท้าปุก.
ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงตำข้าว.
ว. มีขนหรือใยฟูรุงรัง.
[ปุกคะ-] (แบบ) น. บุคคล. (ป. ปุคฺคล).
น. เครื่องสานรูปคล้ายเปลือกหอยแครง สำหรับใช้โกยดินเป็นต้น, บุ้งกี๋ ก็ว่า. (จ.).
[ปุงคบ, ปุงคะ-] น. โคผู้, หมายความว่า ผู้เลิศ, ผู้ประเสริฐ, หัวหน้า, เช่น ศากยปุงควะ ว่า ผู้ประเสริฐในศากยตระกูล. (ป. ปุงฺคว).
(ไว) น. เพศของคำที่เป็นเพศชาย เช่น ปู่ ตา พ่อ ภิกษุ, ปุลลิงค์ หรือ ปุลลึงค์ ก็ว่า.
[ปุดฉา] ก. ถาม เช่น ขอปุจฉาพระคุณเจ้า. (ป.).
(แบบ) น. ห่อ; หม้อ, ขวด, โอ่ง, ไห; กระจาด. (ป.).