คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปัด*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 15 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ปัด

ปัด

ก. ทำให้หมดไปพ้นไปด้วยการพัดหรือโบกเป็นต้น เช่น ปัดฝุ่น ปัดแมลงวัน ปัดพิษ; เบนไป, เฉไป, เช่น พระอาทิตย์ปัดเหนือปัดใต้ ท้ายรถปัดไปทางหนึ่ง เดินขาปัด; กระทบเสียดไป เช่น กิ่งไม้ปัดหลังคา เดินเอามือปัดศีรษะ.

ปัด

น. เม็ดแก้วเป็นต้นมีรูตรงกลางสำหรับร้อยเป็นเครื่องประดับต่าง ๆ เรียกว่า ลูกปัด.

ปัด ๆ

ว. อาการที่โกรธกระฟัดกระเฟียด, อาการที่ดิ้นพราด ๆ อย่างปลาที่ถูกตี.

ปัด ๆ เป๋ ๆ

ว. ตุปัดตุเป๋, อาการที่เดินเฉไปเฉมา.

ปัดเกล้า

น. ท่ารำชนิดหนึ่งแห่งหมอช้าง รำเมื่อนำช้างบำรูงาเสร็จครั้งแรกแล้ว.

ปัดขา

ก. ทำให้ล้มหรือเสียหลัก.

ปัดแข้งปัดขา

ก. ทำอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อให้เขาหลุดพ้นตำแหน่งหน้าที่หรือไม่ให้ได้เลื่อนฐานะตำแหน่งที่ควรจะได้.

ปัดซาง

ก. เสกเป่าให้ซางหาย.

ปัดตลอด

ว. มีขนขาวหรือดำเป็นแนวยาวไปตามสันหลังตั้งแต่หัวตลอดหาง เช่น แมวปัดตลอด; เรียก “นะ” ที่เขียนเป็นอักษรขอม สำหรับลงและปลุกเสกให้แคล้วคลาดตลอดปลอดภัยว่า “นะปัดตลอด”.

ปัดไถม

[-ถะไหฺม] (โบ) น. ฝ้าบาง ๆ ที่เกิดขึ้นทำให้เป็นมลทินหรือคลํ้ามัว.

ปัดเป่า

ก. ทำพิธีเสกเป่าเพื่อให้ความเจ็บไข้หาย, แก้ความลำบากขัดข้องให้หมดไป.

ปัดพิษ

ก. เสกเป่าเพื่อให้พิษหมดไป.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ