ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ปลง
[ปฺลง] ก. เอาลง เช่น ปลงหม้อข้าว, ปล่อยหรือเปลื้องให้พ้นไป (ในลักษณะที่รู้สึกว่าหนักอยู่) เช่น ปลงหาบ; เมื่อใช้ประกอบกับคำอื่น มีความหมายต่าง ๆ.
[ปฺลงกำมะถาน] ก. พิจารณากรรมฐาน.
ก. ตกลงใจ.
ก. ปลดเปลื้องของหนักบนหลังช้างแล้วปล่อยให้พัก.
ก. ฆ่า.
ก. พิจารณาจนเห็นจริงแล้วปล่อยไปตามสภาพ.
[ปฺลงทำมะสังเวด] ก. เกิดความสังเวชโดยธรรมเมื่อเห็นความแตกดับของสังขาร (ใช้แก่พระอริยบุคคล).
ก. ทอดธุระ, วางธุระ.
ก. มอบบริขารให้แก่ผู้อื่นในเวลาใกล้จะตาย (ใช้แก่บรรพชิต).
ก. โกนผม (ใช้แก่บรรพชิต).
ก. เผาผี, จัดการเผาหรือฝังศพให้เสร็จสิ้นไป.
ก. พิจารณาเห็นว่าเราจะต้องตายเป็นแน่แท้.