ตัวกรองผลการค้นหา
ผ
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒๘ เป็นพวกอักษรสูง.
คู่มือรวมอักษรย่อที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาฉบับสมบูรณ์
คำไวพจน์ หมวด ศ
"แซ่บ" กับ "แซบ" คำไหนที่ถูกต้อง
คู่มือเทียบอักษรย่อยศทหาร-ตำรวจ ฉบับสมบูรณ์
ศศ,ศศ-,ศศะ
หมายถึง[สะสะ-] น. กระต่าย, รอยดำที่ปรากฏในดวงจันทร์ ซึ่งถือกันว่าคล้ายกระต่าย. (ส.; ป. สส).
ศ
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๓๘ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและเป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาสันสกฤตและภาษาอื่น เช่น ศาลา อากาศ ไอศกรีม วงศ์.
บ
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒๖ เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบ.
บ,บ,บ่
หมายถึง[บอ, บ่อ] ว. ไม่, มักใช้ในหนังสือเก่าหรือกวีนิพนธ์ หรือบางท้องถิ่น, ในที่ใช้ บ เมื่อใช้ว่า บ่ ก็มีความเช่นเดียวกัน.
กะอูบ
หมายถึง(ถิ่น-พายัพ) น. ผอบ เช่น จึงแก้เอาเสื้อและผ้าคาดศีรษะใส่ในกระอูบคำ. (ประชุมพงศ. ๑๐).
ตรึงศ,ตรึงศ-
หมายถึง[ตฺรึงสะ-] (แบบ) ว. สามสิบ. (ส. ตฺรึศตฺ; ป. ตึส).
จำเดิม
หมายถึงบ. แต่ต้น, เริ่มแรก, แรก.
ศมะ
หมายถึง[สะ-] น. ความสงบ, ความนิ่ง. (ส.; ป. สม).
ศยะ
หมายถึง[สะ-] ก. นอน; หลับ; อยู่, พักผ่อน, มักใช้เป็นส่วนท้ายสมาส. (ส.).
ศวะ
หมายถึงน. ศพ. (ส.; ป. ฉว).
ฉุบ
หมายถึงว. อาการที่แทงเข้าไปโดยเร็ว เช่น เขาใช้เหล็กแหลมแทงฉุบเข้าไป.
