ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
พยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.
พยัญชนะตัวที่ ๒๖ เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบ.
ว. มีกลิ่นหอม. (ข. กฺรอูบ).
[ทุกขะ-, ทุก] น. ความยากลำบาก, ความไม่สบายกายไม่สบายใจ. (ป.; ส. ทุะข).
[บอ, บ่อ] ว. ไม่, มักใช้ในหนังสือเก่าหรือกวีนิพนธ์ หรือบางท้องถิ่น, ในที่ใช้ บ เมื่อใช้ว่า บ่ ก็มีความเช่นเดียวกัน.
บ. เหนือ, ข้างบน, พ้น. ว. ยิ่ง. (ข.).
บ. ด้วย, ตาม, เช่น โดยจริง โดยธรรม. (ข. โฎย). (ถิ่น) ว. จ้ะ, ขอรับ.
ก. อยู่. (ข.).
ก. ได้. (ข.).
ว. หนึ่ง, เดียว. (ข.).
[โบ อ่านว่า กอข้อ] น. พยัญชนะแต่ ก ถึง ฮ.
บ. แต่ต้น, เริ่มแรก, แรก.