คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ธ.ฆ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 80 รายการ

พยัญชนะตัวที่ ๖ นับเป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต ที่ใช้เขียนในคำไทยมีบ้างเล็กน้อย คือ ฆ่า เฆี่ยน ฆ้อง ระฆัง ตะเฆ่.

พยัญชนะตัวที่ ๒๔ เป็นพวกอักษรตํ่า และใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สุเมธ มคธ.

[ทะ] (กลอน) ส. ท่าน, เธอ, เช่น ธ ประสงค์ใด จงสฤษดิ์ดัง หวังวรหฤทัย, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๓.

วธ,วธ-

[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).

อันธ,อันธ-

[อันทะ-] ว. มืด, มืดมน, เช่น อันธกาล; โง่, ทึบ, เช่น อันธปัญญา; มองไม่เห็น, บอด, เช่น อันธจักษุ. (ป., ส.).

อนธ,อนธ-,อันธ,อันธ-

[อนทะ-, -ทะ-] ว. มืด, มืดมน; โง่, ทึบ; มองไม่เห็น, บอด. (ป., ส.).

ธชะ

(แบบ) น. ธง. (ป.).

โยธ

[-ทะ-] น. พลรบ, ทหาร. (ป., ส.).

โยธ-

[-ทะ-] น. พลรบ, ทหาร. (ป., ส.).

ทันธ,ทันธ-,ทันธ์

[ทันทะ-] (แบบ) ว. ช้า ๆ, เงื่อง, เกียจคร้าน; หนัก; เขลา เช่น ทันธปัญญา คือ ปัญญาเขลา. (ป.).

พัทธ,พัทธ-,พัทธ์

[พัดทะ-, พัด] ก. ผูก, ติด, เนื่อง. (ป.).

พันธ,พันธ-,พันธ์,พันธะ

[พันทะ-] ก. ผูก, มัด, ตรึง. (ป., ส.). น. ข้อผูกมัด, ข้อผูกพัน

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ