ผลการค้นหา

ทิน-* *ทิน- *ทิน-*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทิน-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 21 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ทิพ,ทิพ-, กระษิร, ก้ำ, กิน, ค่อน, คาธ, เจน, ฉิน

ทิน,ทิน,ทิน-

[ทินนะ-] (แบบ) น. วัน. (ป., ส.).

ทิน

(แบบ) ก. ให้แล้ว. (ป. ทินฺน).

ถัณฑิล,ถัณฑิลญ

[ถันทิน, ถันทินละ-] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป.).

ประติทิน

น. ปฏิทิน. (ส. ปฺรติ + ทิน; ป. ปฏิ + ทิน).

ทินศูนย์

[ทินนะ-] น. วันร้าย (ใช้ในตำราหมอดู).

มลทิน

[มนทิน] น. ความมัวหมอง, ความด่างพร้อย, ความไม่บริสุทธิ์. (ข. มนฺทิล).

ทินกร

[ทินนะกอน] น. พระอาทิตย์. (ป., ส.).

ติงสติม,ติงสติม-

[ติงสะติมะ-] (แบบ) ว. ที่ ๓๐ เช่น ติงสติมสุรทิน. (ป.).

ปฏิทิน

น. แบบสำหรับดูวัน เดือน ปี. (ป.; ส. ปฺรติทิน ว่า เฉพาะวัน, สำหรับวัน).

ปฐมสุรทิน

[ปะถมมะสุระทิน] น. วันที่ ๑ แห่งเดือนทางสุริยคติ.

นวม,นวม-,นวม-

[นะวะมะ-] (แบบ) ว. ที่ ๙ เช่น นวมสุรทิน = วันที่ ๙. (ป.).

นามไธย

[นามมะไท] น. ชื่อตั้ง, ทินนาม (เช่นนามบรรดาศักดิ์). (ป. นามเธยฺย).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด