คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทอน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 36 รายการ

ค่อน

ก. ตัด, ทอน, เช่น บั่นเรือขาดเปนท่อน ค่อนพวนขาดเปนทุ่น. (ตะเลงพ่าย); ตี, ทุบ, ข้อน ก็ใช้.

ทอน

ก. ตัดหรือหั่นให้เป็นท่อน เช่น ทอนฟืน, ทำให้ลดลงหรือให้สั้นลง เช่น ทอนกำลัง ทอนอายุ; หักจำนวนเงินตามราคาแล้วคืนส่วนที่เหลือไป เช่น ทอนเงิน ทอนสตางค์.

ธรณ,ธรณะ

[ทอน, ทอระนะ] (แบบ) น. การถือไว้, การทรงไว้, การยึดไว้. (ป., ส.).

สุนทร,สุนทร-

[-ทอน, -ทอนระ-, -ทอระ-] ว. งาม, ดี, ไพเราะ, เช่น วรรณคดีเป็นสิ่งสุนทร, มักใช้เข้าสมาสกับคำอื่น เช่น สุนทรพจน์ สุนทรโวหาร. (ป., ส.).

ตัดทอน

ก. ทำให้ลดลงหรือทำให้สั้นลง เช่น ตัดทอนอำนาจ.

โรธร

[-ทอน] ว. อ่อนเพลีย, ไม่มีแรง.

อุทร

[-ทอน] น. ท้อง. (ป., ส.).

มนทาทร

[-ทอน] ว. ไม่เอาใจใส่, ทอดธุระ. (ส.).

สาทร

[-ทอน] ก. เอื้อเฟื้อ, เอาใจใส่. (ป., ส.).

โสทร

[-ทอน] น. พี่น้องร่วมท้องกัน. (ป., ส.).

ปักษธร

[ปักสะทอน] น. นก; พระจันทร์.

ลิดรอน

ก. ตัดทอน เช่น ลิดรอนอำนาจ ลิดรอนสิทธิ์.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ