ตัวกรองผลการค้นหา
ท
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒๓ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ประมาท บท ธาตุบิสมัท.
ที่มาของสำนวนไทย
ที่มาของสำนวน สุภาษิต คำพังเพย หมวด ก
ทูลเกล้าฯ อ่านว่าอย่างไร
ทันการ, ทันกาล และทันการณ์ คำไหนถูก
หมายถึงใช้ประสมกับตัว ร อ่านเป็นเสียง ซ ในคำบางคำ เช่น ทราบ แทรก ทรง และในคำบางคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น ทรัพย์ อินทรีย์ มัทรี, ที่อ่านเป็นเสียงเดิมคือ ทร (ไม่ใช่ ซ) ก็มี เช่น ภัทรบิฐ.
หมายถึง[ทะ] ใช้เป็นคำนำหน้านาม แปลว่า คน, ผู้, เช่น ทนาย ทแกล้ว.
ทก
หมายถึง(โบ) ว. ทุก เช่น ทกพวก ทกพาย.
หมายถึง(แบบ) น. นํ้า. (ป., ส.).
ทกล้า,ทแกล้ว
หมายถึง[ทะกฺล้า, ทะแกฺล้ว] น. ผู้กล้า, ทหาร.
ท่ง
หมายถึง(กลอน) น. ทุ่ง.
ทงัน
หมายถึง[ทะงัน] (กลอน) ว. ตระหง่าน, กว้างใหญ่, สูงใหญ่.
ทชี
หมายถึง[ทะชี] น. นักบวช. (กร่อนมาจาก ท่านชี).
ทด
หมายถึงก. กันไว้, กั้นไว้, ทำให้นํ้าท่วมท้นขึ้นมาด้วยทำนบเป็นต้น เช่น ทดนํ้า; แทน, เป็นคำใช้เข้าคู่กันว่า ทดแทน เนื้อความกลายเป็นตอบแทน, บางทีใช้ ทด คำเดียว เช่น ทดข้าวทดปลา; เพิ่ม. น. สิ่งที่ใช้กั้นนํ้า.
ทดแทน
หมายถึงก. ตอบแทน, ชดใช้หรือชดเชยสิ่งที่เสียไป.
ทดโทร่ห
หมายถึง[-โทฺร่] (แบบ) ก. การคิดประทุษร้าย, ใช้เข้าคู่กับคำ กบฏ เป็น กบฏทดโทร่ห, ทดโท่ ก็ว่า.
