ผลการค้นหา

ถอน* *ถอน *ถอน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 41 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กระแหนบ, กระหยด, กล้อง, กัณฑ์, ขยด, ขอน, ขัณฑ,ขัณฑ-, ขั้น, คอน, ค่อน, โคจร,โคจร-

ถอน

หมายถึงก. ฉุดขึ้น, ดึงขึ้น, เช่น ถอนฟัน ถอนเสา ถอนหญ้า; บอกเลิก เช่น ถอนประกัน ถอนฟ้อง ถอนหมั้น; เอาตัวออกจากพันธะ เช่น ถอนตัว; ค่อนข้าง, เกือบ, เริ่ม, เช่น ถอนฉุน.

กระแหนบ

หมายถึง[-แหฺนบ] (กลอน) ก. แหนบ, ถอน, เช่น แนบนิทรลวดแลบ ก็กระแหนบที่หนวดเครา. (บุณโณวาท).

ถอนคำฟ้อง,ถอนฟ้อง

หมายถึง(กฎ) ก. ยื่นคำร้องหรือคำบอกกล่าวต่อศาลแสดงความประสงค์ว่าจะไม่ดำเนินคดีที่ยื่นฟ้องไว้อีกต่อไป ในคดีแพ่งเรียกว่า ถอนคำฟ้อง ในคดีอาญาเรียกว่า ถอนฟ้อง.

ถอนรากถอนโคน

หมายถึง(สำ) ก. ทำลายให้ถึงต้นตอ, ทำลายให้สิ้นเสี้ยนหนาม, ถอนต้นก่นราก ก็ว่า.

ถอนหงอก

หมายถึง(สำ) ก. ไม่นับถือความเป็นผู้ใหญ่, พูดว่าให้เสียผู้ใหญ่.

รื้อถอน

หมายถึงก. รื้อและถอนสิ่งปลูกสร้างแล้วโยกย้ายไป เช่น รื้อถอนบ้านเรือน; (กฎ) รื้อส่วนอันเป็นโครงสร้างของอาคาร เช่น เสา คาน ตง ออกไปให้หมด เช่น รื้อถอนบ้านเรือน.

ถอนต้นก่นราก,ถอนรากถอนโคน

หมายถึง(สำ) ก. ทำลายให้ถึงต้นตอ, ทำลายให้สิ้นเสี้ยนหนาม.

ถอยทัพ

หมายถึงก. ถอนทัพกลับ.

ปัจจัตถรณ์

หมายถึง[-ถอน] (แบบ) น. บรรจถรณ์. (ป.).

เพิก

หมายถึงก. ถอน, ถลกออก, เบิก.

ปักดำ

หมายถึงก. ถอนต้นกล้ามาปลูกในนา.

ไร

หมายถึงน. รอยที่ถอนผมออกแล้ว เช่น ไรผม.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด