ผลการค้นหา

ติกะ* *ติกะ *ติกะ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ติกะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 13 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ติณ,ติณ-, ติระ, ติละ

มาติกะ

ว. ฝ่ายมารดา, ของมารดา. (ป.).

ติก,ติก-,ติกะ

[ติกะ-] (แบบ) น. หมวด ๓ คือ ที่รวมวัตถุหรือธรรมะอย่างละ ๓. (ป.).

อันติกะ

น. ที่ใกล้, บริเวณ. ว. ใกล้, แทบ, เกือบ. (ป., ส.).

ติตติกะ

[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).

อุปปาติกะ

[อุปะปาติกะ, อุบปะปาติกะ] น. ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ อาศัยอดีตกรรม ได้แก่เทวดา พรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย, โอปปาติกะ ก็เรียก. (ป. อุปปาติก, โอปปาติก).

เวมัติก,เวมัติก-

[-มัดติกะ-] ว. สงสัย, ไม่แน่ใจ, ลังเล. (ป.).

ศานติก,ศานติก-

[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).

สาฏิก,สาฏิก-

[สาติกะ-] น. เสื้อ, เสื้อคลุม; ผ้า. (ป.; ส. ศาฏิกา).

มัชฌันติก,มัชฌันติก-

[มัดชันติกะ-] น. เวลาเที่ยงวัน, คู่กับ วิมัชฌันติก ว่า เวลาเที่ยงคืน. (ป.).

อัชฌัตติก,อัชฌัตติก-

[อัดชัดติกะ-] ว. ภายใน, เฉพาะตัว, ส่วนตัว, เช่น อัชฌัตติกปัญญา. (ป.).

กัตติกมาส

[กัดติกะมาด] น. เดือนอันมีพระจันทร์เพ็ญเสวยฤกษ์กัตติกา คือ เดือน ๑๒ ตามจันทรคติ ตกในราวเดือนพฤศจิกายน. (ป.).

โอปปาติกะ

[โอปะ-] น. ผู้เกิดผุดขึ้นโดยไม่ต้องอาศัยพ่อแม่ อาศัยอดีตกรรม ได้แก่เทวดา พรหม สัตว์นรก เปรต อสุรกาย, อุปปาติกะ ก็เรียก. (ป.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด