ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตระ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 57 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ตระ

ตระ

[ตฺระ] น. ชื่อเพลงไทยทำนองหนึ่ง.

ตระ

[ตฺระ] น. แถบ, แปลง, (ใช้แก่ที่).

ตระกล

[ตฺระกน] ว. มีมาก; งาม.

ตระกวน

[ตฺระ-] น. ผักบุ้ง. (ข. ตฺรกวน).

ตระกอง

[ตฺระ-] ก. กอด, เกี่ยวพัน, กระกอง ก็ว่า. (ข. ตฺรกง).

ตระกัด

[ตฺระ-] (โบ) ก. ใคร่, อยาก, ยินดี, เช่น พ่อเอ๋ย ใช่ตั้งใจแก่ความกำหนัด ในความตระกัดกรีธา. (ม. คำหลวง กุมาร), กระกัด ก็ว่า.

ตระการ

[ตฺระ-] ว. งาม; ประหลาด, แปลก ๆ; หลาก, มีต่าง ๆ.

ตระกูล

[ตฺระ-] น. สกุล, วงศ์, เชื้อสาย, เผ่าพันธุ์.

ตระกูลมูลชาติ

[-มูนชาด] (สำ) น. ตระกูลผู้ดี เช่น หญิงมีตระกูลมูลชาติ ถ้าแม้ขาดขันหมากก็ขายหน้า. (ท้าวแสนปม), สกุลรุนชาติ ก็ว่า.

ตระคัร

[ตฺระคัน] (แบบ) น. ไม้กฤษณา เช่น กฤษณาขาวและตระคัร ก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน). (ป.; ส. ตคร).

ตระง่อง

[ตฺระ-] ก. จ้อง, คอยดู, (โบ) ในบทร้อยกรองใช้ว่า กระหง่อง กระหน่อง ตระหง่อง หรือ ตระหน่อง ก็มี.

ตระจัก

[ตฺระ-] ว. ตระชัก, เย็น. (ข. ตรฺชาก่).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด