คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตรรก-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 73 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา จรอก, ตรอก, ตรึก

ตรรก,ตรรก-,ตรรกะ

[ตักกะ] (แบบ) น. ความตรึก, ความคิด. (ส. ตรฺก; ป. ตกฺก).

ตรรกวิทยา

น. ตรรกศาสตร์.

ตักกะ

(แบบ) น. ตรรก, ความตรึก, ความคิด. (ป. ตกฺก).

รก

ว. ที่กระจัดกระจายอยู่เกลื่อนกลาดไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย เช่น ทิ้งกระดาษไว้รกบ้าน, ที่งอกหรือขึ้นรวมกันอยู่อย่างยุ่งเหยิงไม่เป็นระเบียบเรียบร้อย เช่น หญ้ารก ป่ารก, น่ารำคาญเพราะไม่เป็นระเบียบ เช่น รกตา รกหู รกสมอง.

รก

น. เครื่องสำหรับหล่อเลี้ยงเด็กในครรภ์แนบอยู่กับมดลูก มีสายล่ามมาที่สะดือเด็ก; สิ่งที่เป็นเส้นคล้ายรากไม้ที่ห้อยอยู่ตามกิ่งไม้บางอย่างเช่นมะดัน เรียกว่า รกมะดัน, บางทีเป็นแผ่นห่อกาบไม้เช่นต้นมะพร้าว เรียกว่า รกมะพร้าว.

อนุตร,อนุตร-

[อะนุดตะระ-] ว. ไม่มีสิ่งใดสูงกว่า, ดีเลิศ, ยิ่ง, วิเศษ เช่น อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ. (ป., ส. อนุตฺตร).

พักตร,พักตร-,พักตร์

[พักตฺระ-] (ราชา) น. หน้า, ใช้ว่า พระพักตร์. (ส. วกฺตฺร).

ยันตร,ยันตร-,ยันตร์

[ยันตฺระ-, ยัน] น. ยนตร์. (ส.; ป. ยนฺต).

อุตดร,อุตร,อุตร-

[อุดดอน, อุดตะระ-] น. อุดร. (ป., ส. อุตฺตร).

รกชัฏ

ว. รกยุ่ง, รกอย่างป่าทึบ.

เข้ารกเข้าพง

(สำ) ก. พูดหรือทำไม่ถูกต้องกับเรื่อง เพราะขาดความชำนาญในเรื่องนั้น.

รกเรื้อ

ว. รกมาก เช่น สวนรกเรื้อไม่ได้ดูแลเสียนาน.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ