คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ดาด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 17 รายการ

ดาด,ดาด,ดาด ๆ

ว. ธรรมดา ๆ, ไม่รัดกุม, เช่น สำนวนดาด ๆ.

ดาด

ก. เอาวัตถุเช่นผ้าเป็นต้นขึงหรือปิดบังให้ทั่วตอนเบื้องบน เช่น ดาดเพดาน ดาดหลังคา, ถ้าปูตอนล่างเช่นพื้นเรือนเป็นต้น เรียกว่า ลาด เช่น ลาดเสื่อ ลาดพรม. ว. ไม่ชัน เช่น หลังคาดาด.

ดาษ,ดาษ,ดาษดา

[ดาด, ดาดสะดา] ว. มากมาย, เกลื่อนกลาด, มีทั่วไป, ดาดาษ หรือ ดารดาษ ก็ใช้.

ดาษดื่น

[ดาด-] ว. เกลื่อนกลาด, มากหลาย, ดื่นดาษ ก็ว่า.

ดาษเดียร

[ดาดสะเดียน] ว. เดียรดาษ, เกลื่อนกลาด.

ดัด

ก. ดาด, กั้น, เช่น ดัดพิดาน ว่า กั้นเพดาน.

ภรัสดาษ

[พฺรัดสะดาด] (โบ) น. ภรรดา, ผัว.

ปะรำ

น. สิ่งปลูกสร้างขึ้นชั่วคราว มีเสา หลังคาแบนดาดด้วยผ้าหรือใบไม้.

ถมอ

[ถะหฺมอ, ถะมอ] น. หิน เช่น ดาดดำถมอทะมื่น. (ม. คำหลวง จุลพน).

ดำกล

ก. ก่อสร้าง, ตั้ง, ตั้งไว้, ในวรรณคดีหมายความว่า งาม เช่น ดำกลดาดด้วยดวงดาว. (ม. คำหลวงจุลพน). (แผลงมาจาก ถกล).

เบญจา

น. แท่นมีเพดานดาดและระบายผ้าขาว, แท่นซ้อน ๕ ชั้นลดหลั่นกัน มักใช้ประดิษฐานบุษบกหรือพระโกศ. (เพี้ยนมาจาก มัญจา คือ เตียง).

แท่นมณฑล

น. แท่นยกพื้นสี่เหลี่ยมผืนผ้าดาดเพดานด้วยผ้าขาวติดระบายรอบ ใช้ตั้งปูชนียวัตถุและเครื่องใช้เป็นต้นในการเข้าพิธีเฉลิมฉลองตามลัทธิประเพณี.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ