คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ชิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 25 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ชิต,ชิต-, เจน, กระแบ่, กระแบะ, กระษิร, กิน, คาธ

ชิน,ชิน-,ชิน-

[ชินะ-, ชินนะ-] น. ผู้ชนะ, พระพุทธเจ้า, ใช้ประกอบกับคำอื่นเป็น ชินวร ชิเนนทร์ หมายความว่า พระพุทธเจ้า. (ป., ส.).

ชิน

น. โลหะเจือชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยตะกั่วและดีบุก นิยมใช้ทำพระเครื่อง; (โบ) ชิน หรือ ชินธาตุ หมายถึง ดีบุก. (ปรัดเล).

ชิน

ก. เคยมาแล้วบ่อย ๆ, คุ้นหรือเจน.

ชิน

ก. บุอย่างบุทองแดง.

ชิน

น. ชื่อศาสนาหนึ่งในอินเดีย มีศาสดาชื่อมหาวีระ, เชน หรือ ไชนะ ก็ว่า. (ส.).

เจน

ว. คุ้น, ชิน, เช่น เจนตา, ชำนาญ เช่น เจนสังเวียน,จำได้แม่นยำ เช่น เจนทาง.

ชินชา

ว. เคยบ่อย ๆ จนเลิกเอาใจใส่.

ชินบุตร

[ชินนะบุด] น. พระสงฆ์. (ส. ชินปุตะ; ป. ชินปุตฺต).

ดื้อด้าน

ว. ดื้อเสียจนเคยชิน.

จืดตา

ว. ไม่เข้ม, ไม่เด่น, เบื่อเพราะชินตา.

ด้านไม้

ก. ถูกตีมากจนชินเลยไม่รู้จักหลาบจำ.

ไชนะ

น. ชื่อศาสนาหนึ่งในอินเดีย มีศาสดาชื่อมหาวีระ, ชิน หรือ เชน ก็ว่า. (ส.).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ