ผลการค้นหา

ค้นเจอ 37 รายการ

จอม

หมายถึงน. ยอดที่สูงสุดของสิ่งที่มีฐานใหญ่ปลายเรียวเล็กขึ้นไป เช่น จอมเขา; ผู้ที่ยอดเยี่ยมในหมู่ เช่น จอมโจร.

มูน

หมายถึงน. เนิน, โคก, จอม, เช่น มูนดิน. ก. พอกพูน, พูนขึ้น, มักใช้ว่า เกิดมูนพูนผล. ว. มาก, มักใช้เข้าคู่กันเป็น มากมูน.

ภู

หมายถึงน. เนินที่สูงขึ้นเป็นจอม, เขา.

เขา

หมายถึงน. เนินที่นูนสูงขึ้นไปเป็นจอมเด่น.

จุ้ย

หมายถึงว. เล็ก, น้อย, เช่น พระจอมจุ้ย.

เทพินทร์

หมายถึงน. จอมแห่งเทวดา. (ส.; ป. เทวินฺท).

เทเพนทร์

หมายถึงน. จอมแห่งเทวดา. (ส.; ป. เทวินฺท).

พญาพยาต

หมายถึง(โบ) น. พญาปราชญ์, จอมปราชญ์.

พระนอม,พระน้อม

หมายถึง(กลอน) น. จอมเขาหรือที่มีพุ่มไม้, พนอม ก็ว่า.

โขมด

หมายถึง[ขะโหฺมด] น. กระหมวด; จอมประสาทหัวช้าง.

จอมปลวก

หมายถึงน. รังปลวกขนาดใหญ่ที่สูงเป็นจอมขึ้นไป.

มุนินทร์

หมายถึงน. จอมนักปราชญ์, พระพุทธเจ้า. (ส. มุนินฺทฺร; ป. มุนินฺท).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ