คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จริม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 372 รายการ

จริม,จริม-

[จะริมะ-] ว. สุดท้าย เช่น จริมจิต ว่า จิตดวงสุดท้าย. (ป.).

ริม

น. ชาย, ขอบ, เช่น ริมคลอง ริมผ้า ริมโต๊ะ. บ. ใกล้, ชิด, เช่น นั่งริมหน้าต่าง. ว. ด้านนอก เช่น น้องนอนกลาง พี่นอนริม; (ปาก) เกือบ, จวน, เช่น ริมตาย.

พยัญชนะตัวที่ ๘ เป็นตัวต้นวรรคที่ ๒ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น กิจ วินิจฉัย ตำรวจ จอร์จ.

บุริม,บุริม-

[บุริมมะ-, บุริม-] ว. ตะวันออก; ก่อน. (ป. ปุริม; ส. ปุรสฺ + อิม).

อุปริม,อุปริม-

[อุปะริมะ-, อุบปะริมะ-] ว. อยู่สูงสุด, เบื้องบนที่สุด. (ป.).

จตุ,จตุ-

[จะตุ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลี. (ป.).

ตจ,ตจ-

[ตะจะ-] น. หนัง, เปลือกไม้. (ป.).

อาทิจจวาร

น. วันอาทิตย์, สูรยวาร หรือ อาทิตยวาร ก็ว่า.

มิ้ม

ก. เม้ม, ปิดริม, พับริม.

เม้น

ก. ปิดริม, พับริม, เม้ม ก็ว่า.

เฟือย

น. ที่ริมนํ้าซึ่งมีหญ้าหรือไม้ขึ้นระกะอยู่.

สูรยวาร

น. วันอาทิตย์, อาทิจจวาร หรือ อาทิตยวาร ก็ว่า.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ