ค้นหา "ค.ก." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 9,732 รายการ

[-คะตะ, -คด] ก. ถึงแล้ว, ไปแล้ว, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น ตถาคต สุคต สวรรคต ทิวงคต. (ป.).

ก. ร้องไห้ครํ่าครวญถึง.

พยัญชนะตัวที่ ๔ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น โรค มรรค มารค เทคนิค.

(โบ) ก. จับควํ่าเพื่อเฆี่ยน.

ก. ครํ่าครวญ, บ่นด้วยความเศร้า.

(ปาก) ก. ร้องไห้ครํ่าครวญ.

ก. รํ่าไห้, ครํ่าครวญ; รํ่ารำพัน.

[คดชะ-] (แบบ) น. ช้าง, ช้างพลาย. (ป., ส.).

[ชะคะ-] (แบบ) น. แผ่นดิน เช่น ชคสัตว์ ว่า สัตว์ที่อาศัยแผ่นดิน. (ป., ส.).

[ปะละวังคะ-] (แบบ) น. ลิง เช่น ปลวังคสังวัจฉร. (ส. ปฺลวงฺค).

ก. ควํ่าภาชนะเป็นต้นแล้วเคาะลงที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยแรง, กิริยาที่ควํ่าหน้าลงแล้วเอาหน้าผากกระแทกพื้นเป็นต้น เช่น เอาหน้าผากโขกพื้น.

(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ