ค้นเจอ 27 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ขัน

ขัน

หมายถึงน. ภาชนะสำหรับตักหรือใส่นํ้า มีหลายชนิด.

ขัน

หมายถึงก. ทำให้ตึงหรือให้แน่นด้วยวิธีหมุนกวดเร่งเข้าไป เช่น ขันชะเนาะ ขันเกลียว. ว. แข็งแรง, กล้าหาญ, เช่น กูนี้คนขัน จะขามคนใด. (สมุทรโฆษ).

ขัน

หมายถึงก. อาการร้องอย่างหนึ่งของไก่หรือนกบางชนิด เฉพาะในตัวผู้ เช่น ไก่ ไก่ฟ้า นกเขา ใช้เป็นสัญญาณติดต่อสื่อสารในสัตว์ประเภทเดียวกัน จะร้องมากในระหว่างฤดูผสมพันธุ์ หรือในเวลาจำเพาะเช่นเช้าตรู่.

ขัน

หมายถึงก. หัวเราะ, นึกอยากหัวเราะ. ว. น่าหัวเราะ, ชวนหัวเราะ, ขบขัน ก็ว่า.

ขัน

หมายถึงดู คัน ๓.

ขันกว้าน

หมายถึง[-กฺว้าน] ก. ฉุดด้วยกว้าน.

ขันข้าวบาตร

หมายถึงน. ขันเชิงสำหรับใส่ข้าวตักบาตร.

ขันแข็ง

หมายถึงว. อย่างเอาจริงเอาจัง เช่น ขยันขันแข็ง รับปากขันแข็ง.

ขันชะเนาะ

หมายถึงก. บิดลูกชะเนาะให้ตึง.

ขันเชิง

หมายถึงน. ขันชนิดที่มีเชิง.

ขันต่อ

หมายถึงก. กล้าต่อ. (กฎ) น. การต่อรองซึ่งได้เสียกันโดยอาศัยเหตุการณ์ในอนาคตที่ไม่แน่นอนเป็นข้อแพ้ชนะ.

ขันติ,ขันตี

หมายถึงน. ความอดกลั้นต่อสิ่งที่ไม่พอใจ, ความอดทน. (ป. ขนฺติ = ความอดทน เป็นบารมี ๑ ในบารมี ๑๐).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ