ค้นเจอ 213 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กด, ขนง, ขนด, ขนน, ขนบ, ขนำ, ข่ม, ขมม, ขยม, ขรม, ขลม

ขนม

หมายถึง[ขะหฺนม] น. ของกินที่ไม่ใช่กับข้าว มักปรุงด้วยแป้งหรือข้าวกับกะทิหรือนํ้าตาล, ของหวาน, ทางเหนือเรียกว่า ข้าวหนม.

ของหวาน

หมายถึงน. ขนม.

ขนมเปียก

หมายถึงน. ขนมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งข้าวเจ้าตั้งไฟกวนกับน้ำตาลหม้อและกะทิ หยอดให้มีขนาดพอคำแล้วโรยถั่วทองคั่ว.

หินฝนทอง

หมายถึงน. ชื่อขนมอย่างหนึ่ง.

เปีย

หมายถึงน. ชื่อขนมอย่างหนึ่ง ทำด้วยแป้งเป็นชั้น ๆ มีไส้ใน, ขนมเปียะ หรือ ขนมเปี๊ยะ ก็ว่า. (จ.).

ขนมเปียกปูน

หมายถึงน. ขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้าผสมกาบมะพร้าวเผาให้เป็นถ่านบดละเอียด ตั้งไฟกวนกับน้ำตาล กะทิ และน้ำปูนใส เมื่อสุกเทลงใส่ถาด ตัดเป็นชิ้น ๆ ให้เป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานที่มีด้านทั้ง ๔ ยาวเท่ากัน แต่ไม่มีมุมภายในเป็นมุมฉาก; เรียกรูปสี่เหลี่ยมด้านขนานที่มีด้านทั้ง ๔ ยาวเท่ากัน แต่ไม่มีมุมภายในเป็นมุมฉาก ว่า สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน, สี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด ก็เรียก.

ขนมผสมน้ำยา

หมายถึง(สำ) ว. พอดีกัน จะว่าข้างไหนดีกว่ากันก็ไม่ได้.

ขนมทราย

หมายถึง(ราชา) น. ขนมขี้หนู.

คอเป็ด

หมายถึงน. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง.

แชงมา

หมายถึงน. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง.

ท้องพลุ

หมายถึง(โบ) น. ขนมทองพลุ.

น้ำเชื่อม

หมายถึงน. นํ้าตาลทรายผสมนํ้าตั้งไฟจนละลาย ใช้ใส่ขนม เช่นวุ้นนํ้าเชื่อม หรือใช้ผสมกับแป้งทำขนมชั้นหรือขนมนํ้าดอกไม้เป็นต้น.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ