ตัวกรองผลการค้นหา
ล
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๓๖ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กนอย่างตัว น ในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น กาล พาล ฟุตบอล.
สพฐ. ย่อมาจากอะไร?
ภาษาบาลี-สันกฤต
50 มุกเสี่ยวยอดนิยม โพสต์เรียกยอดไลก์
ที่มาของสำนวน สุภาษิต คำพังเพย หมวด ก
สก,สก-,สก-
หมายถึง[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
สก
หมายถึงน. ผม. (ข. สก่).
หมายถึง(โบ) ก. สะเด็ดนํ้า เช่น เอาข้าวที่ซาวนํ้าแล้วใส่ในตะแกรงเพื่อให้นํ้าแห้ง เรียกว่า สก.
ประศม
หมายถึงก. สงบ. (ส.).
พิจล
หมายถึงก. หวั่นไหว. (ส.).
ลัภ
หมายถึงก. ได้. (ป., ส.).
มิส,มิส-,มิสก,มิสก-
หมายถึง[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).
สว,สว-
หมายถึง[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).
ทูษก
หมายถึง[ทู-สก] (แบบ) น. ผู้ประทุษร้าย. (ส.; ป. ทูสก).
ศานติก,ศานติก-
หมายถึง[สานติกะ-] ว. ที่กำจัดเสนียดจัญไร. (ส.).
สกฏ,สกฏ-,สกฏะ
หมายถึง[สะกะตะ-] น. เกวียน. (ป.).