ตัวกรองผลการค้นหา
อนุตร,อนุตร-
หมายถึง[อะนุดตะระ-] ว. ไม่มีสิ่งใดสูงกว่า, ดีเลิศ, ยิ่ง, วิเศษ เช่น อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ. (ป., ส. อนุตฺตร).
วิกตรรถกริยา คืออะไร: กริยาที่ต้องมีส่วนเติมเต็ม พร้อมตัวอย่าง
คำกริยา คืออะไร: รู้จักชนิด หน้าที่ และตัวอย่างการใช้ในประโยค
ภาษาบาลี-สันกฤต
ที่มาของสำนวน สุภาษิต คำพังเพย หมวด ก
ตรรก,ตรรก-,ตรรกะ
หมายถึง[ตักกะ] (แบบ) น. ความตรึก, ความคิด. (ส. ตรฺก; ป. ตกฺก).
พักตร,พักตร-,พักตร์
หมายถึง[พักตฺระ-] (ราชา) น. หน้า, ใช้ว่า พระพักตร์. (ส. วกฺตฺร).
ยันตร,ยันตร-,ยันตร์
หมายถึง[ยันตฺระ-, ยัน] น. ยนตร์. (ส.; ป. ยนฺต).
อุตดร,อุตร,อุตร-
หมายถึง[อุดดอน, อุดตะระ-] น. อุดร. (ป., ส. อุตฺตร).
กระตรำ,-กระตรำ
หมายถึงใช้เข้าคู่กับคำ กระตรก เป็น กระตรกกระตรำ.
ตรรกวิทยา
หมายถึงน. ตรรกศาสตร์.
นิรันดร,นิรันตร,นิรันตร-
หมายถึง[-รันดอน, -รันตะระ-] ว. ตลอดไปไม่เว้นว่าง, ติดต่อกันตลอดไป. (ป.).
พิโดร
หมายถึง[พิโดน] ก. ฟุ้งไป (ใช้แก่กลิ่น). (ข. พิโดร; ส. วิตร).
ดร
หมายถึง[ดอน] (แบบ) น. พ่วง, แพ. (ป., ส. ตร).
ตักกะ
หมายถึง(แบบ) น. ตรรก, ความตรึก, ความคิด. (ป. ตกฺก).
ก
หมายถึงพยัญชนะตัวต้น เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กก.