คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "กษัย-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 6 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ขษัย

กษัย,กษัย-

[กะไส, กะไสยะ-] น. การสิ้นไป, การหมดไป, การเสื่อมไป, การน้อยไป; ชื่อโรคตามตำราแพทย์แผนโบราณว่า ทำให้ร่างกายทรุดโทรม มีอาการผอมแห้งตัวเหลืองเท้าเย็น, เขียนเป็น กระษัย ก็มี. (ส. กฺษย).

กษัยเลือด

น. กษัยเนื่องจากเลือด นํ้าเหลือง และเสมหะเป็นพิษ.

ไขษย

[ขะไส] (โบ) น. กษัย, การสิ้นไป, การหมดไป.

กษัยน้ำ

น. กษัยเนื่องจากเลือด นํ้าเหลือง หรือ เสมหะเป็นพิษ ถ้ารวมทั้ง ๓ ประการ เรียกว่า กษัยเลือด.

ขษัย

[ขะสัย] (โบ) น. กษัย, การสิ้นไป, การหมดไป, การเสื่อมไป, การน้อยไป. (ส. กฺษย; ป. ขย).

กระษัย

[-ไส] น. ชื่อโรคตามตำราแพทย์แผนโบราณว่า ทำให้ร่างกายทรุดโทรม มีอาการผอมแห้งตัวเหลืองเท้าเย็น, กษัย ก็ว่า. (ส. กฺษย ว่า โรคซูบผอม).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ