ค้นหา "กภ.สฎ." ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 14,371 รายการ

ก. เลี้ยงดู, คํ้าจุน. (ป.).

[-สะพะ-] (แบบ) ว. ผู้ประเสริฐ เช่น นิสภขัตติยวราเรืองพระยศ. (ม. ร่ายยาว ชูชก). (ป.).

(แบบ) น. โชคดี, ความเจริญ, เกียรติ. (ป., ส.).

[สุบพะ-] น. ความงาม, ความดีงาม, ความเจริญ. (ป.; ส. ศุภ).

[นะพะ-, นบพะ-] น. ฟ้า, หาว, อากาศ. (ป., ส. นภ, นภสฺ).

พยัญชนะตัวที่ ๑๔ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น กฎ มงกุฎ.

พยัญชนะตัวที่ ๓๒ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กบในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น ปรารภ ลาภ.

ก. แจก, แบ่ง. (ป., ส. วิภช).

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

[พฺรึ-] น. ลูกจ้าง. (ส. ภฺฤตก; ป. ภตก).

[หงสะโปดก] (วรรณ) น. ลูกหงส์, เขียนเป็น หงษโปฎก ก็มี เช่น ดุจหงษโปฎก กระเหว่าเหล่านก พลัดแม่สูญหาย. (ม. คำหลวง มัทรี).

[พะวะ-] น. ความเกิด, ความมี, ความเป็น; ภพ. (ป., ส.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ