คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ไส้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 30 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ไส้

เข้าไส้

(ปาก) ว. ถึงอกถึงใจ เช่น นักมวยคู่นี้ชกกันมันเข้าไส้; มากที่สุด เช่น เกลียดเข้าไส้.

ไข่ยัดไส้

น. ไข่กรอกในกระทะให้บาง แล้วห่อไส้หมูสับผัดน้ำมันให้สุก ปรุงรสเค็มหวาน.

คลื่นไส้

[คฺลื่น-] ก. ปั่นป่วนในกระเพาะอาหารหรือลำไส้ชวนให้อาเจียน, โดยปริยายหมายความว่า น่ารังเกียจ, น่าสะอิดสะเอียน.

ต่อไส้

น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Allophylus cobbe (L.) Raeusch ในวงศ์ Sapindaceae ใบเป็นใบประกอบ มีใบย่อย ๓ ใบ ใช้ทำยาได้.

ถ่อมไส้

(วรรณ) ก. กินอาหารน้อย ๆ เช่น อาหารถือถ่อมไส้ รัดบรัศไว้ด้วยผ้า. (ม. คำหลวง).

ในไส้

(ปาก) ว. เรียกลูกที่เกิดจากตนว่า ลูกในไส้.

บิดไส้

ก. ใช้เวทมนตร์ทำให้เกิดอาการเจ็บปวดในท้องคล้ายลำไส้ถูกบิด.

เบี้ยต่อไส้

(สำ) น. เงินที่พอประทังชีวิตให้ยืนยาวไปได้ชั่วระยะหนึ่ง.

มันไส้

ก. ชังนํ้าหน้า เช่น ยิ่งโกรธาหุนหันมันไส้. (ไชยเชฐ), หมั่นไส้ ก็ว่า.

มีท้องมีไส้

(ปาก) ก. มีท้อง.

ยัดไส้

ว. ที่มีสิ่งอื่นบรรจุอยู่ข้างใน เช่น เป็ดยัดไส้. ก. สอดของปลอมไว้ข้างใน เช่น ธนบัตรยัดไส้.

ยาไส้

(ปาก) ก. ประทังความหิว.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ