ผลการค้นหา

ค้นเจอ 49 รายการ

ดู กูปรี.

น. แนวป่า. (ข. ฎงไพฺร).

น. ไฟ. (ส. ตโมไพรี ว่า ศัตรูของความมืด).

ดู ระวังไพร, ระวังวัน.

น. พรานป่า.

ก. เสกกิ่งไม้ถือบังตัวให้สัตว์เห็นเป็นป่าไม่เห็นตัวคน ใช้ในการคล้องช้างเป็นต้น.

น. ข้าทาสบริวาร.

ก. ทำพิธีก่อนจะเข้าป่า.

(ปาก) น. ป่า.

[ไพฺร] น. ป่า; ขอบ, ริม, เรียกตอกเส้นกลม ๆ ที่อยู่ใต้ขอบกระบุงกระจาดเป็นต้น ว่า ตอกไพร.

[ไพฺร่] (โบ) น. ชาวเมือง, พลเมืองสามัญ; คนเลว. ว. สามัญ.

น. ลายเขียนเป็นเส้นคิ้วที่หัวโขน.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ