คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ไพร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 14 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ไพร

โคไพร

ดู กูปรี.

โดมไพร

น. แนวป่า. (ข. ฎงไพฺร).

ถเมินไพร

น. พรานป่า.

บังไพร

ก. เสกกิ่งไม้ถือบังตัวให้สัตว์เห็นเป็นป่าไม่เห็นตัวคน ใช้ในการคล้องช้างเป็นต้น.

เบิกไพร

ก. ทำพิธีก่อนจะเข้าป่า.

ป่าดงพงไพร

(ปาก) น. ป่า.

ไพร

[ไพฺร] น. ป่า; ขอบ, ริม, เรียกตอกเส้นกลม ๆ ที่อยู่ใต้ขอบกระบุงกระจาดเป็นต้น ว่า ตอกไพร.

ไม้ล้มขอนนอนไพร

น. ไม้ในป่าที่ล้มตายเอง.

ยาสมุนไพร

(กฎ) น. ยาที่ได้จากพฤกษชาติ สัตว์ หรือแร่ ซึ่งมิได้ผสม ปรุง หรือแปรสภาพ.

ระงมไพร

น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง อยู่ตามป่าใหญ่. (พจน. ๒๔๙๓).

สมุนไพร

[สะหฺมุนไพฺร] น. ผลิตผลธรรมชาติ ได้จาก พืช สัตว์ และแร่ธาตุ ที่ใช้เป็นยา หรือผสมกับสารอื่นตามตำรับยา เพื่อบำบัดโรค บำรุงร่างกาย หรือใช้เป็นยาพิษ เช่น กระเทียม นํ้าผึ้ง รากดิน (ไส้เดือน) เขากวางอ่อน กำมะถัน ยางน่อง โล่ติ๊น.

สวนสมุนไพร

น. บริเวณที่ปลูกพืชที่ใช้เป็นสมุนไพร.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ