ค้นหา "*ไตร*" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 46 รายการ

[กันไตฺร] น. ตะไกร. (ข. กนฺไตฺร; ส. กรฺตริ).

(โบ; กลอน) น. ชื่อเหยี่ยวชนิดหนึ่ง เรียกว่า เหยี่ยวกระไตร เช่น กระไตรตระไนตรู. (เสือโค), เขาคุ่มกระตรุมกระไตร. (สรรพสิทธิ์), ตะไกร ก็เรียก.

[-ไกฺร,-ไตฺร] ดู กรรไตร.

[-ไตฺร] น. กรรไตร.

น. ขากรรไกร.

(ราชา) ก. ใช้กรรไตรและมีดโกนขริบและโกนผมเล็กน้อย เป็นการเริ่มในพระราชพิธีโสกันต์และเกศากันต์.

น. ผู้เป็นใหญ่ในโลกสาม, โดยมากหมายถึงพระพุทธเจ้า หรือ พระอิศวร (ตัดมาจาก จอมไตรโลก หรือ จอมไตรภพ).

น. โลกทั้ง ๓ ได้แก่ กามภพ คือภพของเทวดาลงมา, รูปภพ คือภพของพรหมที่มีรูป, อรูปภพ คือภพของพรหมที่ไม่มีรูป; หรือ สวรรค์ มนุษยโลก และบาดาล.

น. ตรีภพ. (ส. ตฺริภูมิ).

[โตฺรก, โตฺรกไตฺร] น. ช่องลึกของเขา, โกรก หรือ โกรกไกร ก็ใช้.

[ไตฺร] ว. ไกร, ยิ่ง, เช่น ตรัสไตร.

[ไตฺร] ก. กำหนด, นับ, ตรวจ.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ