คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*โพธ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 22 รายการ

นงพุธ,นงโพธ

น. นางงามเมื่อแรกรุ่น.

ปฐมโพธิกาล

[ปะถมมะโพทิกาน] น. กาลแรกตรัสรู้ คือ ระยะเวลานับตั้งแต่พระพุทธเจ้าตรัสรู้จนถึงทรงประดิษฐานพระพุทธศาสนาในแคว้นมคธ. (ป.).

ปฐมสมโพธิ

[ปะถมมะสมโพด, ปะถมสมโพด] น. ชื่อคัมภีร์ว่าด้วยประวัติของพระพุทธเจ้า. (ป.).

ประโพธ

[ปฺระโพด] น. การตื่นจากหลับ คือมีสติ; การรู้ทั่ว. (ป. ปโพธ; ส. ปฺรโพธ).

ปลิโพธ

[ปะลิโพด] น. ความกังวล, ความห่วงใย. (ป.).

ปัจเจกโพธิ

[ปัดเจกกะโพด] น. ความตรัสรู้เฉพาะตัว คือ ความตรัสรู้ของพระปัจเจกพุทธเจ้า. (ป.).

โพธ

[โพด] น. ความรู้, ความเข้าใจ, ความฉลาด. (ป., ส.). ก. แย้ม, บาน, แรกรุ่น เช่น นงโพธ.

โพธิ,โพธิ-,โพธิ์

[โพทิ-, โพ] น. ความตรัสรู้; ชื่อต้นไม้เป็นที่ตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า, บัดนี้หมายถึงต้นไม้จำพวกโพ. (ป., ส.).

โพธิญาณ

น. พระปัญญาที่ทำให้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า. (ป.).

โพธิบัลลังก์

น. อาสนะที่พระพุทธเจ้าประทับใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ ณ พุทธคยา ประเทศอินเดีย ในวันตรัสรู้, รัตนบัลลังก์ หรือ วัชรอาสน์ ก็ว่า. (ป. โพธิปลฺลงฺก).

โพธิปักขิยธรรม

น. ธรรมเป็นไปในฝักฝ่ายแห่งความตรัสรู้, ธรรมเกื้อกูลแก่ความตรัสรู้มี ๓๗ ประการ. (ป. โพธิปกฺขิยธมฺม).

โพธิสมภาร

น. บุญบารมีของพระมหากษัตริย์.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ