ค้นหา "*แยง*" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 12 รายการ

[ทะ-] ว. เฉียง, เฉลียง.

ว. เฉียงจากมุมหนึ่งไปยังมุมตรงข้าม.

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

ก. ยุให้ทั้ง ๒ ฝ่ายแตกกัน.

ก. แหย่เข้าไปในช่องหรือในรู เช่น เอาขนไก่แยงหู, สอดดู, แลดู.

ก. เยง, กลัว, เกรง.

ก. อาการที่แสงส่องสวนตรงมายังนัยน์ตา เช่น แสงอาทิตย์แยงตา.

ก. มองดู.

ว. อาการที่นั่งยอง ๆ แต่ถ่างขากว้าง เช่น นรสิงห์นั่งแยงแย่, อาการที่ยืนแบะขาและย่อเข่าลง เช่น ยักษ์วัดพระแก้วยืนแยงแย่.

น. ไม้จำพวกเฟินเลื้อย ต้นเป็นเถาสั้น รากกระด้าง สีดำแดง เกาะตามหลืบหิน ใบคล้ายใบมะคำไก่. (พจน. ๒๔๙๓).

น. เส้นตรงที่ลากในแนวเอียงจากจุดหนึ่งถึงอีกจุดหนึ่ง.

น. เส้นตรงที่ลากจากมุมหนึ่งไปยังมุมตรงข้าม.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ