ค้นหา "*แพ้*" ใน คำศัพท์ภาษาไทย

ค้นเจอ 18 รายการ

น. ไม้ไผ่ที่ปล้องข้างในเป็นโรค มีสีดำ ๆ กลิ่นเหม็น, กำแพ้ง ก็ว่า.

น. เรียกไม้ไผ่ที่ปล้องข้างในเป็นโรค มีสีดำ ๆ กลิ่นเหม็นว่า กำแพ้ง, กระแพ้ง ก็ว่า.

(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.

(สำ) น. ฝ่ายข้างน้อยย่อมแพ้ฝ่ายข้างมาก.

ก. สู้ไม่ได้, ทนไม่ได้, ตรงกันข้ามกับ ชนะ, ผู้ที่มีเลือดเนื้อไม่ถูกกับสิ่งของหรือสัตว์บางอย่างก็เรียกว่า แพ้ เช่น แพ้ยา แพ้ตะขาบ.

(ไทยเดิม) ก. ชนะ เช่น อนนเรืองใสงามหนักหนา แพ้พระอาทิตย์. (จารึกสยาม).

ว. อาการของผู้หญิงที่เปลี่ยนแปลงไปเมื่อแรกตั้งครรภ์ มีอาการคลื่นเหียนอาเจียนเป็นต้น.

(สำ) น. การยอมแพ้ทำให้เรื่องสงบ การไม่ยอมแพ้ทำให้เรื่องไม่สงบ.

ว. ไม่เสมอกัน, เสียเปรียบ.

ว. ลักษณะที่ผมหงอกเร็วกว่าธรรมดา.

ว. มีผัวกี่คน ๆ ก็ตายจากไปก่อนหมด.

ว. ฟันหักเร็วกว่าธรรมดา.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ