คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*แพร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 29 รายการ

กะพร่องกะแพร่ง

[-พฺร่อง-แพฺร่ง] ว. ขาด ๆ วิ่น ๆ, มีบ้างขาดบ้าง, ไม่สมํ่าเสมอ; ไม่เต็มที่, ไม่ครบถ้วน, ไม่พอเพียง, (ตามที่คาดหมายไว้).

จำแพรก

น. ชื่อไม้ยืนต้น. (พจน. ๒๔๙๓).

ชุมแพรก

[-แพฺรก] น. ชื่อไม้ต้นขนาดใหญ่ชนิด Heritiera javanica Kosterm. ในวงศ์ Sterculiaceae เนื้อไม้ใช้ทำบ้านและเครื่องเรือนเป็นต้น.

ทางสามแพร่ง

น. ทางที่แยกเป็น ๓ สาย เกิดจากทางสายหนึ่งมาบรรจบเป็นมุมฉากกับทางอีกสายหนึ่ง, โบราณถือว่าเป็นทางผีผ่าน ไม่เป็นมงคล เช่น ไปทำพิธีเซ่นวักเสียกบาลที่ทางสามแพร่ง.

ประแพร่งประแพรว

[ปฺระแพฺร่งปฺระแพฺรว] ว. งามแพรวพราย.

ผ้าแพร

น. ผ้าไหมชนิดหนึ่ง.

เผยแพร่

ก. โฆษณาให้แพร่หลาย เช่น เผยแพร่ความรู้.

พรายแพรว

ว. เลื่อม, แวววาว, วับ ๆ วาบ ๆ, พราย ๆ, พราว, แพรวพราย แพรวพราว หรือ พราวแพรว ก็ว่า.

พราวแพรว

ว. เลื่อม, แวววาว, วับ ๆ วาบ ๆ พราย ๆ, พราว, แพรวพราว แพรวพราย หรือ พรายแพรว ก็ว่า.

เพริศพราย,เพริศแพร้ว

ว. งามระยับ.

แพร

[แพฺร] น. ผ้าที่มีเนื้อลื่น เรียบเป็นมัน เนื้อหนาหรือบางก็ได้ เดิมทอด้วยใยไหม ปัจจุบันอาจทอด้วยใยประดิษฐ์ที่มีลักษณะคล้ายไหม.

แพร่

ก. กระจายออกไป, แผ่ออกไป, เช่น แพร่ข่าว แพร่เชื้อโรค.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ